ต่าง

posted on 13 Sep 2007 11:41 by obsess

วันนี้กะวันล่าสุดที่ปลาอัพบลอค รู้สึกว่าจะต่างกันเดือนกว่าๆเลยทีเดียว เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วมากอ่ะ เรามาอยู่โอ๊คแลนด์เกือบ 6เดือนเต็มแล้ว ครึ่งปีแล้วเหรอเนี้ย

ครึ่งปีกับชีวิตที่เปลี่ยนไปอย่างมากมายเลยทีเดียว..

-1-
เวลาที่นี่ต่างกับเมืองไทย 5ชั่วโมง เหมือนจะไม่มากนะ แต่ตอนที่กลับบ้านไปสองวีคอ่ะ ตื่น 7โมงทุกวัน เพราะก่อนกลับปลาเรียนจบคอร์สแล้ว เลยตื่นเที่ยงแท่งทุกวันเลย แล้วแบบประมาณ 3ทุ่มถึงกับง่วงสัดอ่ะ ก็เวลาที่นี่แม่งตี2แล้วไง

-2-
พี่ๆที่อยู่ด้วยที่นี่ เป็นสายแข็ง* กันเกือบหมดเลย
สายแข็งที่ว่านี้คือ แดกเหล้ากันแบบ สุดตีนอ่ะ ไม่มีเมากันเลย หรือถ้าเมาก็จะมีสักคนที่อ้วกอ่ะ แล้วมีอยู่สองคนที่แบบโคตรแข็งอ่ะ แดกเบียร์ไปแบบ 2-3 โหล แล้วก็วิ่งกันออกไปซื้อเหล้าต่อที่ร้านเหล้า แล้วคือต้องรีบไง เพราะร้านเหล้าปิด ตีสาม บางทีก็ให้โทชิปั้นหน้าแบบไม่เมาไปซื้อเหล้า แล้วคนอื่นยืนเฝ้าที่จอดรถให้ เป็นแบบนี้ทุกวันศุกร์อ่ะ แต่ตอนนี้เปลี่ยนใหม่ เพราะอยู่ในช่วงกระยาจกกัน ไม่มีเงิน เพราะพี่คนนึงย้ายไปChristchurch เลยต้องเสียเงินค่าห้องเพิ่มกันอีกคนละ $30
ปกติอยู่กัน ห้าคนเสียกันคนละ ร้อยดอล ก็จะมีเงินไปซื้อเหล้าแดกกัน ประมาณนั้น

-3-
สุขภาพร่างกายแข็งแรงดีมาก ที่งที่แดกเหล้า ดูดบุหรี่แบบเอาเป็นเอาตายอ่ะ โรคภูมแพ้ที่ติดตัวมาจากกรุงเทพฯ ก็หายไปเลยอ่ะ หายขาด!!
แต่มาตกม้าตาย ตอนไปเที่ยวสโนวอ่ะ เจอหนาว เจอแดด กลับโอ๊คแลนด์แล้วไม่สบาย แทบตายอ่ะ แล้วขอบคุณพี่ๆทุกคนด้วยใจจริงอ่ะ ทุกคนดูแลอย่างดีมาก ตั้งนาฬิกาปลุกทุกสี่ชั่วโม เพื่อตื่นมาเช็ดตัวให้อ่ะ แล้วก็ให้ทานยาอ่ะ แล้วก็แบบเอาผ้าซับน้ำมาวางให้ที่หน้าผากตลอดเวลา คือทุกคนเปลี่ยนเวลาเดินมาดูแลตลอดอ่ะ
ไปหาหมอ หมอก็ถามแต่อาการ แล้วไม่มีสั่งยาอ่ะ แค่แบบทานพารา ดื่มน้ำ พักผ่อน คือกูจะตายแล้ว บอกแค่เนี้ยอ่ะ ไม่สบายอยู่ประมาณ ห้าวัน เป็นอะไรที่ทรมานมากที่สุดนรอบปีอ่ะ ปวดหัว เป็นไข้ ปวดหลัง ท้องเสีย แดกอะไรก็ไม่ได้ โคตรจะอยากกลับบ้านเลยอ่ะ คิดถึงป๋า คิดถึงแม่ แต่ตอนนี้ก็หายเป็นปกติแล้ว โชคดีไป

-4-
ตอนนี้ไม่มีเงิน เพราะไม่มีงานทำ ก็เลยต้องใช้เงินที่ขอจากป๋า แล้วเริ่มจะสำนึกว่า มันโคตรจะเปลืองเลย แล้วทุกๆวันที่ไม่เคยไปเรียน ก็เป็นเงินที่เสียไปแต่ละวัน กูเลยตัดสินใจได้ว่า จะพยายามไปเรียนทุกๆวัน ขยันเรียน กลับบ้าน อ่านหนังสือ ศึกษาภาษาอังกฤษให้มากๆ เอาเแบบให้ถึงกะเป็นเทพอ่ะ เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว สมองอาจจะฟ่อได้เลยทีเดียว เผลอๆ อาจจะเสียไปแล้วครึ่งหัว ต้องบูรณะโดยด่วนอ่ะ

-5-
ต่อจากการที่ไม่มีเงิน ก็เลยต้องกินแต่มาม่าห่อ กินแม่งทุกแบบอ่ะ ญี่ปุ่น เกาหลี จีน ไทย แล้วเสือกอร่อยด้วยนะ แล้วมียี่ห้อนึงแม่งถูกสัด Mi Goreng โกเล้งอ่ะ หมี่แห้งอ่ะ แดกแม่งทุกวัน แล้วเกือบจะทุกมื้ออ่ะ อีกไม่นานถ้ามันยังไม่หมดลัง ปลาจะได้โกเล้งเป็นผัวแล้วอ่ะ
แต่..
ถ้าวันไหนคึกขึ้นมาหล่ะก็.. แดกกันเป็นราชาอ่ะ กินกันแบบ 20เหรียญขึ้นอ่ะ แล้วไม่ค่อยได้แดกอาหารฝรั่งนะ กินแต่ซูชิ ชอบ ชอบวาซาบิอ่ะ แล้วก็แดกสาเก โยเกิร์ตโซจู บูโกกิ เทมปุระ ชอบบบบบบ

-6-
ตอนนี้ติดเพลงของเบเกอร์รี่มาก ว่าเมื่อก่อนติดแล้วนะ ตอนนี้ยิ่งกว่า แล้วพี่คนนึงจะมึนๆ เปิดเพลงBOB MARLEY ฟังเวลาแดกเหล้า แม่งโคตรแนวอ่ะ พี่เค้าจบศิลปกรรมมา ก็เงี้ยแหละ

-7-
ชอบมวนยาเส้นอ่ะ สนุกดี

-8-
ในชีวิตนี้เพิ่งได้เคยทำงานก็ตอนอายุ ยี่สิบเนี้ยแหละ งานก็ไม่ได้ยากมากมายสักเท่าไหร่หรอก ก็แค่รับออเดอร์หน้าร้าน แนะนำแล้วก็บอกส่วนประกอบของอาหารแต่ละจาน ซึ่งที่เมนูก็บอกเอาไว้แล้ว คิดตังค์ ล้างหม้อนำซุป ฟิลน้ำก่อนปิดร้าน แสร้งยิ้มกับลูกเรือการบินไทย ที่บางคนโคตรจะเรื่องมากเลย
ที่สำคัญ..
สิ่งที่ได้จากการทำงานคือ
ได้เพื่อนที่โคตรจะดีเลย ได้รู้จักที่จะคบกับคนใหม่ๆ ยิ้มแย้ม งดทำหน้ากวนตีน
ได้พี่ ที่แต่ละคนโคตรจะมีบุคลิกแตกต่างกัน แต่ก็มาอยู่ด้วยกันได้ไงไม่รู้
ได้รู้จักพี่แจ๊ว พี่เจ้าของร้านผัดไท ที่เป็นคนให้อะไรเรามากที่สุด

-9-
ที่บอกไว้ว่า พี่แจ๊วให้มากทีสุด อย่างแรกก็คือเงินเดือนแระ อย่างอื่นๆ พี่แจ๊วทำให้เราไปวัดมากกว่าอยู่ที่เมือไทยอีกอ่ะ พี่แจ๊วสอนอะไรหลายๆอย่าง ทั้งงานในครัว การใช้ชีวิตในแต่ละวัน
พี่แจ๊วทำให้เราเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะเลยทีเดียวอ่ะ
..สอนให้แกร่ง แต่ไม่ได้กร้าว
..สอนให้รู้จักกับความไม่กลัว ไม่กลัวในทุกๆเรื่อง กล้าทำในสิ่งที่ตัวเองคิด พูดในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าถูกต้อง
..สอนให้รู้จักรักตัวเอง ก่อนที่จะรักคนอื่น ซึ่งเราทำได้จริงๆ รักตัวเอง แต่ไม่ใช่เห็นแก่ตัวนะ
..สอนให้กินให้อิ่ม นอนให้หลับ ถ้ามีเรื่องกลุ้มใจ เคืองใจกับใคร ให้เปิดใจคุยเลย ไม่ต้องเก็บเอาไว้ ที่สำคัญ เคลียร์แล้วต้องจบ
..สอนเรื่องการนั่งสมาธิ พระพุทธศาสนาไม่ใช่แค่ศาสนาอย่างเดียว แต่ยังีอะไรหลายอย่างให้ค้นหา อย่างน้อยเราก็ได้ค้นหาตัวเอง
..สอนให้รักครอบครัว ตั้งใจเรียน มีฝันแล้วก็ทำให้เป็นจริง
..สอนให้รู้จักคำว่า พอเพียง ชีวิตไม่ต้องร่ำรวย ขอแค่เราสบายใจกับสิ่งที่ทำ แค่นั้นก็พอเพียงแล้ว
..สอนให้เคารพในความคิดของคนอื่น แต่ไม่ใช่เอาว่าเป็นความคิดเรา
..สอนให้ขยัน มุมานะ
..สอนให้ทำในสิ่งที่พูดไปแล้ว ไม่ต้องเกรงใจถ้าไม่อยากทำ แค่พูด
..สอนให้ทำงานเป็นระบบ
ที่จริงเรื่องพวกนี้ เราก็รู้มานานแล้ว อยู่ที่ว่าได้เปิดใจฟังหรือปล่าว แล้วพี่แจ๊วทำให้เราตั้งใจที่จะฟังจริงๆ
ขอบพระคุณๆๆ

-etc.-