เคว้งคว้าง
posted on 26 Jul 2007 09:51 by obsessตั้งแต่มาอยู่ที่นิวซีแลนด์ กูก็ไม่ค่อยอัพบลอคเลย
ชีวิตช่างน่าเศร้าใจ
ชีวิตช่างน่าเศร้าใจ
เรียนเช้า ถ้าขี้เกียจเรียนก็โดด เย็นๆก็ออกไปทำงาน
กลับบ้าน ดื่มเหล้า
ดูหนัง แล้วก็นอน
ใช้ชีวิตแบบนี้มากกว่า 3-4เดือนแล้ว
ก็มีความสุขดีนะ
แต่รู้สึกว่าอะไรๆในชีวิตมันเรื่อยเปื่อยเกินไป
ตอนนี้ก็เลยพยายามออนไลน์
ทักทายเพื่อนๆ เพื่อเตือนสติว่าไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
ให้รู้ตัวว่ายังอยู่ ไม่มีใครทิ้งกูไปไหน
วันนี้วันที่26*
ไม่ได้นับวันที่แม่จากไปมานานพอสมควรแล้ว
จู่ๆก็คิดถึงแม่
ที่จริงก็คิดถึงทุกวันนั่นแหละ
เพียงแต่..ถ้าแม่ยังอยู่
เมื่อไหร่ที่เหงา โทรกลับไปหา แม่คงจะให้กำลังใจ
หรือไม่..อีกวัน แม่อาจจะให้คนที่บ้านเดินเรื่องขอวีซ่าแล้วมาหากูที่นี่เลยก็ได้
คงเพราะอากาศหนาว
จิตใจก็เลยไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว
แล้วไหนจะเหงาอีก
ชีวิตมันช่างเคว้งอะไรแบบนี้หว่ะเนี้ย
เอาเป็นว่า.. ต่อจากนี้ไปนะ
กูจะพยายามกลับมาเป็นปลา เป็นนีโม่วแบบเดิม
สนุกกับชีวิต
เศร้าแค่พอประมาณ
อ่านหนังสือ
ดูหนัง
ฟังเพลง
เขียนไดอารี่
อ่อ..อีกอย่างที่ทำให้กูเคว้งคว้างขนาดนี้ได้ก็คือ กูไม่ได้เขียนไดอารี่เลย
เด๋วคืนนี้จะกลับมาเขียนให้ได้
ย้อนกลับไป เขียนให้เสร็จ แล้วเริ่มชีวิตใหม่อย่างมีความสุข
ป.ล. อยากให้คนทั้งโลก นอนหลับฝันดี
ป.ล.2 คิดถึงเพื่อนที่เอแบค คิดถึงสัม* คิดถึงเบล์ว คิดถึงก้อป คิดถึงป๋า
ไอ่เชี้ยดิวหายไปไหนเนี้ย
ไม่มีใครรักกูแล้วเหรอหว่ะ
แล้วไหนก้อปบอกว่าจะเข้าบลอคกู
ไม่มีอ่ะ
หลอกกันหนิหว่ะ
#1 By blessing on 2007-07-31 19:45